Kamagra a Viagra — różnice i podobieństwa

Kamagra i Viagra to dwa preparaty, które w potocznym rozumieniu robią to samo — pomagają w uzyskaniu erekcji. Oba zawierają (deklaratywnie w przypadku Kamagry, potwierdzone w przypadku Viagry) tę samą substancję czynną — cytrynian sildenafilu. Skoro substancja jest ta sama, to w czym tkwi różnica? Dlaczego Viagra kosztuje kilkadziesiąt złotych, a Kamagra kilka złotych? I dlaczego jedna jest dostępna w aptece, a drugiej trzeba szukać na zagranicznych portalach?

Odpowiedzi na te pytania wykraczają daleko poza farmakologię — sięgają regulacji prawnych, kontroli jakości, ekonomii rynku farmaceutycznego i realiów bezpieczeństwa pacjenta. W tym artykule rozkładamy oba preparaty na czynniki pierwsze, porównujemy je w tabeli i wyjaśniamy, co tak naprawdę kupujesz, płacąc za każdy z nich.

Substancja czynna — identyczna czy nie

Zarówno Viagra, jak i Kamagra deklarują cytrynian sildenafilu jako substancję czynną. W przypadku Viagry — i jej oficjalnych generyków zarejestrowanych w EMA — ten fakt jest potwierdzony serią kontroli. Badanie biorównoważności weryfikuje, czy profil wchłaniania (stężenie szczytowe, czas do szczytu, pole pod krzywą stężenie-czas) mieści się w przedziale 80-125% parametrów referencyjnych oryginału. Każda partia produkcyjna podlega kontroli jakości zgodnej ze standardami GMP. Nadzór farmakowigilancji monitoruje działania niepożądane na bieżąco po wprowadzeniu na rynek. Te procesy gwarantują, że każda tabletka Viagry (lub jej zarejestrowanego generyka — Silderos Max, Maxigra Max, Inventum Max) zawiera dokładnie tyle sildenafilu, ile deklaruje opakowanie.

W przypadku Kamagry sytuacja jest fundamentalnie inna. Ajanta Pharma posiada certyfikaty GMP wydane przez indyjski organ regulacyjny (CDSCO) i eksportuje leki do krajów, w których Kamagra jest zarejestrowana. Jednak na rynku europejskim Kamagra nie przeszła procedury rejestracyjnej EMA. Oznacza to, że europejski nadzór farmaceutyczny nie zweryfikował biorównoważności, nie kontroluje jakości partii produkcyjnych trafiających do Europy i nie monitoruje działań niepożądanych. Tabletka Kamagry kupiona na zagranicznym portalu mogła opuścić certyfikowaną fabrykę Ajanty — ale mogła też wyjść z nielicencjonowanej wytwórni produkującej podróbki pod tą samą marką. Kupujący nie ma narzędzi do rozróżnienia tych dwóch scenariuszy. Hologramy na opakowaniach, kody weryfikacyjne na pudełkach i certyfikaty autentyczności dołączane przez sprzedawców online nie stanowią żadnego zabezpieczenia — są łatwe do skopiowania i nie podlegają niezależnej weryfikacji. Jedynym wiarygodnym gwarantem autentyczności leku jest zakup w aptece posiadającej zezwolenie — stacjonarnej lub internetowej z listy GIF.

Analizy laboratoryjne preparatów kupowanych online w Europie wielokrotnie wykazywały odchylenia: od tabletek zawierających 30-70% deklarowanej dawki sildenafilu, przez tabletki z niedeklarowanymi substancjami (tadalafil zamiast sildenafilu), po tabletki z zanieczyszczeniami metalami ciężkimi. Te wyniki nie oznaczają, że każda tabletka Kamagry jest wadliwa — oznaczają, że bez systemu kontroli jakości powtarzalność składu nie jest gwarantowana.

Tabela porównawcza — Kamagra vs Viagra

Tabela pokazuje, że jedyna przewaga Kamagry to cena — i to przewaga pozorna, bo nie uwzględnia kosztów ukrytych: ryzyka konfiskaty przesyłki, braku gwarancji składu i potencjalnych kosztów zdrowotnych w przypadku wadliwego produktu. Na receptę sildenafil 100 mg w polskiej aptece kosztuje 4-8 zł za tabletkę generyka — cenowo porównywalnie z Kamagrą, ale z pełną kontrolą jakości.

Cena — dlaczego różnica jest tak duża

Różnica cenowa między Viagrą a Kamagrą wynika z kilku czynników, z których żaden nie dotyczy jakości substancji czynnej. Viagra (marka Pfizer) jest najdroższą opcją, bo oprócz kosztów produkcji obejmuje amortyzację kosztów badań klinicznych, utrzymanie marki, marketing i premię za rozpoznawalność. To lek oryginalny, referencyjny — pierwsza tabletka sildenafilu, która trafiła na rynek w 1998 roku. Patent wygasł w 2013 roku, otwierając drogę generykom.

Generyki sildenafilu zarejestrowane w EMA (Silderos Max, Maxigra Max, Inventum Max, Maxon Forte) kosztują 16-30 zł za tabletkę 50 mg OTC — wielokrotnie mniej niż oryginalna Viagra, ale wciąż więcej niż Kamagra. Ta różnica wynika z kosztów procedury rejestracyjnej EMA (badanie biorównoważności, dokumentacja, opłaty rejestracyjne), utrzymania standardów GMP w europejskim łańcuchu dystrybucji, obowiązkowego nadzoru farmakowigilancji i marży aptecznej podlegającej regulacjom. To koszty, które gwarantują bezpieczeństwo i powtarzalność produktu — i które Kamagra sprzedawana poza systemem nie ponosi.

Na receptę generyki sildenafilu 100 mg kosztują 4-8 zł za tabletkę — to już cena porównywalna z Kamagrą, a przy uwzględnieniu kosztów przesyłki międzynarodowej (20-40 zł) i ryzyka konfiskaty paczki przez celników, generyk na receptę bywa realnie tańszy. Teleporada lekarska kosztuje 50-100 zł (jednorazowo, nie przy każdym zakupie), e-recepta przychodzi SMS-em i jest ważna przez 30 dni od daty wystawienia lub 365 dni od daty realizacji (w zależności od zapisu lekarza).

Dostępność i wygoda zakupu

Viagra i jej generyki są dostępne w każdej polskiej aptece — stacjonarnej i internetowej z zezwoleniem GIF. Sildenafil 25 mg i 50 mg kupujemy bez recepty (OTC), pod nadzorem farmaceuty, który przeprowadza wywiad bezpieczeństwa. Sildenafil 100 mg wymaga recepty — uzyskanie jej przez teleporadę trwa 15-20 minut. Cały proces od teleporady do realizacji recepty zamyka się w jednym dniu, a w przypadku aptek internetowych lek dociera kurierem w 1-3 dni robocze w dyskretnym opakowaniu.

Kamagra wymaga zakupu przez zagraniczne portale internetowe. Czas dostawy wynosi typowo 1-4 tygodnie, przesyłka nie jest ubezpieczona, a ryzyko zatrzymania przez celników jest realne (choć kontrole są wyrywkowe). Brak faktury aptecznej oznacza brak możliwości reklamacji przy wadliwym produkcie. Brak wywiadu farmaceuty oznacza brak weryfikacji przeciwwskazań — mężczyzna stosujący nitraty (nitrogliceryna przy chorobie wieńcowej) może nieświadomie narazić się na gwałtowny spadek ciśnienia zagrażający życiu. Podobne ryzyko dotyczy jednoczesnego stosowania alfa-blokerów (tamsulosyna, doksazosyna), inhibitorów CYP3A4 (ketokonazol, rytonawir) i leków hipotensyjnych — interakcje te są weryfikowane przez farmaceutę przy zakupie OTC lub lekarza przy wystawianiu recepty, ale nie przez sprzedawcę zagranicznego portalu internetowego.

Warto też pamiętać o aspekcie psychologicznym. Wielu mężczyzn wybiera Kamagrę nie ze względu na cenę, lecz dlatego, że zakup online pozwala uniknąć rozmowy z farmaceutą lub lekarzem na temat zaburzeń erekcji. Ta bariera psychologiczna jest realna i zrozumiała — tematyka intymna budzi dyskomfort. Jednak teleporada medyczna odbywa się przez telefon, bez kontaktu twarzą w twarz, trwa kilkanaście minut i kończy się e-receptą realizowalną w dowolnej aptece. Farmaceuta w aptece stacjonarnej prowadzi wywiad bezpieczeństwa dyskretnie, a apteki internetowe pozwalają całkowicie uniknąć bezpośredniego kontaktu — zakup sildenafilu OTC online wymaga jedynie odpowiedzi na kwestionariusz zdrowotny.

Podsumowanie — co wybrać

Farmakologicznie Kamagra i Viagra to (deklaratywnie) ta sama substancja czynna. Regulacyjnie, jakościowo i pod kątem bezpieczeństwa to dwa różne światy. Viagra i zarejestrowane generyki gwarantują powtarzalny skład, przeszły europejską kontrolę jakości i są wydawane pod nadzorem farmaceuty. Kamagra nie daje żadnej z tych gwarancji. Argument cenowy — tradycyjnie główny powód sięgania po Kamagrę — traci moc przy porównaniu z generykami na receptę (4-8 zł za tabletkę 100 mg). Mężczyzna wybierający między Kamagrą a legalnym generykiem sildenafilu wybiera tak naprawdę między oszczędnością pozorną (niższa cena za tabletkę, ale brak gwarancji składu i ryzyko prawne) a oszczędnością realną (niska cena generyka z pełną kontrolą jakości i bezpieczeństwem farmaceutycznym).